Πολύ πριν ανακαλυφθούν οι φάκελοι και η αλληλογραφία ήταν εντελώς προσωπική (ο αγγελειαφόρος αναλάμβανε να ταξιδέψει και να παραδώσει το γράμμα στα χέρια του παραλήπτη), ο μόνος τρόπος για να σιγουρέψουν οι άνθρωποι ότι το μήνυμά τους δεν θα ανοιχτεί και δεν θα διαβαστεί από ξένους ήταν να χρησιμοποιήσουν το βουλοκέρι. Κερί + βούλα (σφραγίδα).
Βέβαια, τότε το γράμμα το έγραφαν σε πάπυρο ή περγαμηνή. Κατόπιν δίπλωναν ή τύλιγαν το γράμμα σε ρολό και στο κλείσιμο έσταζαν λίγο λιωμένο κερί. Για να αναγνωρίζεται ποιος έγραψε το γράμμα είχε και μια προσωπική σφραγίδα, τη βούλα. Κάναμε μια δοκιμή σε χαρτί. Ίσως όχι πολύ πετυχημένα, καταλάβαμε όμως πώς γινόταν η διαδικασία.
Βέβαια, τότε το γράμμα το έγραφαν σε πάπυρο ή περγαμηνή. Κατόπιν δίπλωναν ή τύλιγαν το γράμμα σε ρολό και στο κλείσιμο έσταζαν λίγο λιωμένο κερί. Για να αναγνωρίζεται ποιος έγραψε το γράμμα είχε και μια προσωπική σφραγίδα, τη βούλα. Κάναμε μια δοκιμή σε χαρτί. Ίσως όχι πολύ πετυχημένα, καταλάβαμε όμως πώς γινόταν η διαδικασία.
