Γεια σου κύριε Μενεξέ!

Ζωγραφίσαμε και τραγουδήσαμε "το κορίτσι" του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη που υπάρχει στο βιβλίο της γλώσσας. Μια που μας άρεσε ζητήσαμε να το δημοσιεύσουμε, και να το:

Δεκέμβριος

Ο Δεκέμβριος ή Δεκέμβρης ή Χριστουγεννάρτς (ποντιακά) ή Σινιντρέ (Αρβανίτικα) είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και είναι ένας από τους 7 μήνες με διάρκεια 31 ημερών. Στα Λατινικά, decem σημαίνει δέκα, αφού ο Δεκέμβρης ήταν ο 10ος μήνας σύμφωνα με το Ρωμαϊκό ημερολόγιο. Με την άφιξη του Δεκεμβρίου το κρύο αρχίζει να είναι αρκετά τσουχτερό ενώ την 22 Δεκεμβρίου μπαίνει επισήμως ο Χειμώνας και ξεκινούν οι χιονοπτώσεις. Γι’ αυτό, άλλωστε ο Δεκέμβριος λέγεται και «Άσπρος μήνας», «Ασπρομηνάς» αλλά και «χιονιάς».

Τα λουλούδια του Δεκεμβρίου είναι ο νάρκισσος και ο ελαιόπρινος. Οι ζωδιακές πέτρες του είναι τουρκουάζ, λάπις λάζουλι, ζιρκόνιο και τανζανίτης. Ο Δεκέμβριος είναι ο μήνας με τις λιγότερες ώρες φωτός στο βόρειο ημισφαίριο και τις περισσότερες ώρες φωτός στο νότιο ημισφαίριο. Ο Δεκέμβρης πάντα ξεκινά την ίδια μέρα της εβδομάδας με τον Σεπτέμβριο.

Στο καλαντάρι του λαού μας ο Δεκέμβριος θεωρείται ιδιαίτερα «γιορτινός» λόγω των πολλών θρησκευτικών εορτών του.  Παριμοία αναφέρει ότι «Η αγία Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), ο αϊ-Σάββας σαβανώνει κι ο αϊ-Νικόλας παραχώνει». Συναντούμε συνήθως ακραίες καιρικές συνθήκες τις μέρες αυτές: "Τ’ Αγιονικολοβάρβαρα, ή βρέχει ή χιονίζει", λέγουν στη Σίφνο. Την κλιμακωτή επέλαση του κρύου εκφράζει παραστατικά και ο ποντιακός λόγος: "άε-Βάρβαρα φύσα, άε-Σάββα βρέξαν, άε-Νικόλα σόντσον (χιόνισε)".

Η προσκύνηση των ποιμένων, Δομήνικου Θεοτοκόπουλου

Ο Δεκέμβριος, πάντως, όπως κι αν το δει κάποιος, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 του μήνα. Ο κύριος, μάλιστα, λόγος που έκανε την Εκκλησία να προσδιορίσει τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είναι η προσπάθεια τωνΠατέρων, όπως αναφέρει ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ «να μετατραπούν βαθμιαίως αι εορταί των εθνικών εις Χριστιανικάς», αφού η 25η Δεκεμβρίου ήταν για τη Ρώμη η κεντρική εορτή των Σατουρναλίων και της γέννησης του «αήττητου ηλίου», η γνωστή ως Dies Natalis Invicti Solis. Παράλληλα οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τα Κρόνια (αφιερωμένα στον Κρόνο) και ταΔιονύσια, καθώς επίσης και τα θεοφάνια ή επιφάνεια του ηλιακού θεούΦοίβου-Απόλλωνα.

(πηγή: ελληνική βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82)

Παραδοσιακά κάλαντα Ικαρίας

Για σένα κόρη έμορφη ήρθαμε να τα πούμε
και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε

Αν έχεις κόρη έμορφη βάλε τη στο ζεμπίλι
και κρέμασέ την αψηλά να μη τη φαν οι ψύλλοι.

Βάλτε μας κρασί να πιούμε
και του χρόνου να σας πούμε
και του χρόνου να σας πούμε
βάλτε μας κρασί να πιούμε.

Αν έχεις γιο στα γράμματα βάλε τον στο ψαλτήρι
και ν’ αξιώσει ο Θεός να βάλει πετραχήλι.

Άγιος Βασίλης έρχεται ‘πο πίσω απ’ το καμάρι.

Βαστάει μυζήθρες και κεριά, βαστάει κι ένα κινάρι.

 Βάλτε μας κρασί να πιούμε
και του χρόνου να σας πούμε
και του χρόνου να σας πούμε
βάλτε μας κρασί να πιούμε.

Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε καράβια είν’ ασημένια

Του χρόνου σαν και σήμερα να ’ναι μαλαματένια.

Βάλτε μας κρασί να πιούμε
και του χρόνου να σας πούμε
και του χρόνου να σας πούμε
βάλτε μας κρασί να πιούμε.

Αγία Βαρβάρα, το έθιμο του τόπου μας

Παραμονή της 4ης Δεκεμβρίου, φτιάξαμε χάρτινα καραβάκια ένα σωρό, η μαμά του Γιώργου μας φίλεψε βαρβάρα ζεστή ζεστή και πεντανόστιμη. Να μη ξεχνάμε το έθιμο του τόπου μας! Να είμαστε καλά, και του χρόνου!