Γεια σου κύριε Μενεξέ!

Ζωγραφίσαμε και τραγουδήσαμε "το κορίτσι" του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη που υπάρχει στο βιβλίο της γλώσσας. Μια που μας άρεσε ζητήσαμε να το δημοσιεύσουμε, και να το:

Δεκέμβριος

Ο Δεκέμβριος ή Δεκέμβρης ή Χριστουγεννάρτς (ποντιακά) ή Σινιντρέ (Αρβανίτικα) είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και είναι ένας από τους 7 μήνες με διάρκεια 31 ημερών. Στα Λατινικά, decem σημαίνει δέκα, αφού ο Δεκέμβρης ήταν ο 10ος μήνας σύμφωνα με το Ρωμαϊκό ημερολόγιο. Με την άφιξη του Δεκεμβρίου το κρύο αρχίζει να είναι αρκετά τσουχτερό ενώ την 22 Δεκεμβρίου μπαίνει επισήμως ο Χειμώνας και ξεκινούν οι χιονοπτώσεις. Γι’ αυτό, άλλωστε ο Δεκέμβριος λέγεται και «Άσπρος μήνας», «Ασπρομηνάς» αλλά και «χιονιάς».

Τα λουλούδια του Δεκεμβρίου είναι ο νάρκισσος και ο ελαιόπρινος. Οι ζωδιακές πέτρες του είναι τουρκουάζ, λάπις λάζουλι, ζιρκόνιο και τανζανίτης. Ο Δεκέμβριος είναι ο μήνας με τις λιγότερες ώρες φωτός στο βόρειο ημισφαίριο και τις περισσότερες ώρες φωτός στο νότιο ημισφαίριο. Ο Δεκέμβρης πάντα ξεκινά την ίδια μέρα της εβδομάδας με τον Σεπτέμβριο.

Στο καλαντάρι του λαού μας ο Δεκέμβριος θεωρείται ιδιαίτερα «γιορτινός» λόγω των πολλών θρησκευτικών εορτών του.  Παριμοία αναφέρει ότι «Η αγία Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), ο αϊ-Σάββας σαβανώνει κι ο αϊ-Νικόλας παραχώνει». Συναντούμε συνήθως ακραίες καιρικές συνθήκες τις μέρες αυτές: "Τ’ Αγιονικολοβάρβαρα, ή βρέχει ή χιονίζει", λέγουν στη Σίφνο. Την κλιμακωτή επέλαση του κρύου εκφράζει παραστατικά και ο ποντιακός λόγος: "άε-Βάρβαρα φύσα, άε-Σάββα βρέξαν, άε-Νικόλα σόντσον (χιόνισε)".

Η προσκύνηση των ποιμένων, Δομήνικου Θεοτοκόπουλου

Ο Δεκέμβριος, πάντως, όπως κι αν το δει κάποιος, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 του μήνα. Ο κύριος, μάλιστα, λόγος που έκανε την Εκκλησία να προσδιορίσει τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είναι η προσπάθεια τωνΠατέρων, όπως αναφέρει ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ «να μετατραπούν βαθμιαίως αι εορταί των εθνικών εις Χριστιανικάς», αφού η 25η Δεκεμβρίου ήταν για τη Ρώμη η κεντρική εορτή των Σατουρναλίων και της γέννησης του «αήττητου ηλίου», η γνωστή ως Dies Natalis Invicti Solis. Παράλληλα οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τα Κρόνια (αφιερωμένα στον Κρόνο) και ταΔιονύσια, καθώς επίσης και τα θεοφάνια ή επιφάνεια του ηλιακού θεούΦοίβου-Απόλλωνα.

(πηγή: ελληνική βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82)

Παραδοσιακά κάλαντα Ικαρίας

Για σένα κόρη έμορφη ήρθαμε να τα πούμε
και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε

Αν έχεις κόρη έμορφη βάλε τη στο ζεμπίλι
και κρέμασέ την αψηλά να μη τη φαν οι ψύλλοι.

Βάλτε μας κρασί να πιούμε
και του χρόνου να σας πούμε
και του χρόνου να σας πούμε
βάλτε μας κρασί να πιούμε.

Αν έχεις γιο στα γράμματα βάλε τον στο ψαλτήρι
και ν’ αξιώσει ο Θεός να βάλει πετραχήλι.

Άγιος Βασίλης έρχεται ‘πο πίσω απ’ το καμάρι.

Βαστάει μυζήθρες και κεριά, βαστάει κι ένα κινάρι.

 Βάλτε μας κρασί να πιούμε
και του χρόνου να σας πούμε
και του χρόνου να σας πούμε
βάλτε μας κρασί να πιούμε.

Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε καράβια είν’ ασημένια

Του χρόνου σαν και σήμερα να ’ναι μαλαματένια.

Βάλτε μας κρασί να πιούμε
και του χρόνου να σας πούμε
και του χρόνου να σας πούμε
βάλτε μας κρασί να πιούμε.

Αγία Βαρβάρα, το έθιμο του τόπου μας

Παραμονή της 4ης Δεκεμβρίου, φτιάξαμε χάρτινα καραβάκια ένα σωρό, η μαμά του Γιώργου μας φίλεψε βαρβάρα ζεστή ζεστή και πεντανόστιμη. Να μη ξεχνάμε το έθιμο του τόπου μας! Να είμαστε καλά, και του χρόνου!

Η Παλιά Μητρόπολη

Στις 25 Νοεμβρίου που ήταν η γιορτή της Αγίας Αικατερίνης, χάρη στην κυρία Κατερίνα της Ε τάξης μπορέσαμε να επισκεφτούμε το ναό της παλιάς Μητρόπολης της πόλης μας. Παρακολουθήσαμε τη λειτουργία που έγινε ειδικά για εμάς και την Ε τάξη αλλά κυρίως μπορέσαμε να δουμε το ναό από μέσα και να μάθουμε αρκετά για την ιστορία του. 
Χτίστηκε πριν από αρκετούς αιώνες, είναι βυζαντινός ναός. Σήμερα υπάρχει μόνο ο μισός γιατί το μπροστινό μέρος γκρεμίστηκε το 1975. Για να μπούμε έπρεπε να κατεβούμε αρκετά σκαλοπάτια, σημάδι ότι πριν από αιώνες το έδαφος ήταν πιο χαμηλά από ότι σήμερα.
Εδώ και μερικά χρόνια αρχισαν να τον ανακαινίζουν. Το τέμπλο που έχει είναι ξύλινο,  είχε χαλάσει από το σαράκι και τα χρόνια που πέρασαν, αλλά ειδικοί τεχνίτες κατάφεραν να το συντηρήσουν και το κάλυψαν με στρώμα χρυσού για να διατηρηθεί. Στο ιερό υπάρχουν και δυο υπέροχες τοιχογραφίες επίσης παλιές, όπως και το δάπεδο όλου του ναού που είναι φταιγμένο από μεγάλες τετράγωνες μαρμάρινες πλάκες. Η αγία τράπεζα είναι φτιαγμένη από κομμάτι βωμού ρωμαϊκής εποχής. Έχει και επιγραφή αλλά το κομμάτι αυτό είναι επίτηδες τοποθετημένο ανάποδα, όπως μας εξήγησε ο ιερέας.
Φυσικά, πολλά πράγματα είναι καινούρια αλλά ταιριάζουν όμορφα με τα παλιά. Η παλιά Μητρόπολη είναι στολίδι για την πόλη μας.

Επίσκεψη στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης

Στο μάθημα της ιστορίας της Γ' τάξης διδαχτήκαμε για την προϊστορική περίοδο.
Στην αρχή της φετινής χρονιάς κάναμε μια επανάληψη και είδαμε ότι θυμόμασταν πολλά!
Στη φετινή ιστορία διδαχτήκαμε ως τα αρχαϊκά χρόνια. Ήταν καιρός λοιπόν να επισκεφτούμε το μουσείο και να δούμε από κοντά τα όσα διαβάζαμε και συζητούσαμε στην τάξη.
Μπήκαμε μόνο στις 3 πρώτες αίθουσες επειδή εκεί υπήρχαν ευρήματα από τις περιόδους που έχουμε μελετήσει. Η κυρία μας εξηγούσε, παρατηρήσαμε τα εκθέματα, σημειώσαμε πληροφορίες, τα μετρήσαμε, τα σχεδιάσαμε...
Μάθαμε περισσότερα απ' όσα ξέραμε και καταλάβαμε καλύτερα αυτά που είχαμε διαβάσει στο βιβλίο. Τα ευρήματα μιλάνε, αν ξέρεις να ακούσεις, και φανερώνουν τα μυστικά τους για τον τόπο, τον άνθρωπο, το μακρινό παρελθόν μας.

Μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι η σημερινή επίσκεψη στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης μας ήταν εποικοδομητική (=ωφέλιμη και δημιουργική).

Παρακάτω βάλαμε φωτογραφίες από τις σημειώσεις και τα σχέδια που κάναμε, από τα εκθέματα που μας εντυπωσίασαν.

εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου

Η τάξη μας και φέτος συμμετείχε στις σχολικές εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου.
Κάναμε μια αναφορά στο τι είναι φασισμός και γιατί γίνονται πόλεμοι. Παρουσιάσαμε αποσπάσματα από Το Άξιον εστί του Οδυσσέα Ελύτη, «Η πορεία προς το μέτωπο», μιλήσαμε για την αλληλεγγύη των λαών που δε γνωρίζει σύνορα αναφέροντας το παράδειγμα της ανθρωπιστικής βοήθειας από την Τουρκία με το πλοίο Κουρτουλούς και ολοκληρώσαμε τη συμμετοχή μας με το τραγούδι του Φ. Πλιάτσικα "αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα". 

Θέλαμε να δείξουμε ότι από τον καθένα μας χωριστά κι από όλους εμάς εξαρτάται το μέλλον, η ειρήνη, η ευημερία και η πρόοδος. Xρεάζεται όμως προσπάθεια, συμμετοχή και καλός αγώνας.

Εδώ θα δείτε την παρουσίαση:

28η Οκτωβρίου 1940.pptx by demiantheo

και το κείμενο που διαβάσαμε:

28η κειμενο γιορτης-mine.docx

European Day of Languages

Στις 26 Σεπτεμβρίου ήταν η ευρωπαϊκή ημέρα των γλωσσών. Εμείς όμως τη γιορτάσαμε την επόμενη Πέμπτη, στις 3 Οκτωβρίου γιατί ήταν η μόνη μέρα που μπορούσαν να είναι στο σχολείο και οι δασκάλες των Αγγλικών, Γαλλικών και Γερμανικών.
Την ώρα της εκδήλωσης ακούγονταν από τα ηχεία τραγούδια από διαφορετικέ χώρες. Αν και δεν τα καταλαβαίναμε, ήταν πολύ ευχάριστα.
Στην αρχή μάθαμε μερικές πληροφορίες για το πλήθος των γλωσσών που μιλάνε οι άνθρωποι στον πλανήτη και στην Ευρώπη. Ακούσαμε γιατί είναι σημαντικό να γνωρίζουμε κι άλλες ξένες γλώσσες, πέρα από τη μητρική μας.




Η τάξη μας ετοίμασε μια παρουσίαση στα Ισπανικά. Δείξαμε στους συμμαθητές μας αρκετές ισπανικές λέξεις και φράσεις που θα μπορούσαν να μάθουν κι αυτοί πολύ εύκολα.

 Η πέμπτη και η έκτη τάξη μας έδειξαν παιχνίδια και τραγούδια στα γαλλικά, γερμανικά κι αγγλικά. Μας είπαν πώς χαιρετάνε οι άνθρωποι από άλλες χώρες στη γλώσσα τους. Πάντως, ακόμη κι αν δεν ξέρουμε καμία ξένη γλώσσα, μπορούμε πάντα να γνέψουμε με το χέρι μας.

Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους

Σήμερα πήγαμε με τα πόδια ως το Ωδείο της πόλης για να δούμε μερικές παιδικές ταινίες.Ήταν από άλλες χώρες, σε κάποιες έπαιζαν παιδιά και κάποιες ήταν κινούμενα σχέδια. Η καθε μια ήταν όμορφη με τον τρόπο της. Πεινάσαμε όμως λιγάκι στο τέλος. Έτσι, βγήκαμε έξω, φάγαμε και γυρίσαμε στο σχολείο.
Στις φωτογραφίες δεν είμαστε όλοι, λείπανε τα δυο κορίτσια μας.

Καλή σχολική χρονιά

Φέτος η νέα μας χρονιά ξεκίνησε με δυο καινούριους φίλους, το Βαγγέλη και την Ιωάννα, σε μια καινούρια τάξη που σε μερικά παιδιά άρεσε περισσότερο από την περσινή.